Piszą o nas w Ikarze i czasopiśmie Zwierciadło
„Robię to, co chcę.
Warto stawiać na siebie, grać główną rolę w swoim życiu.
To jest w końcu Twoja własna historia, nie będzie żadnych dubli – mówi Olga Bołądź” dla czasopisma Zwierciadło
Olga Bołądź znana aktorka filmowa i teatralna, reżyserka nagrodzona w Gdyni za swój film „Alicja i żabka” wywodzi się z Torunia. Pod koniec listopada mieliśmy przyjemność gościć ją u nas w Młodzieżowy Dom Kultury w Toruniu na spotkaniu z młodzieżą
Udzieliła obszernego wywiadu w piśmie kulturalnym „Zwierciadło”, gdzie wspomina swoją edukację teatralną w Toruniu w zespole teatru Studio P
Na pytanie dziennikarki o nauczyciela, który odkrył jej talent powiedziała: w czasie liceum „na szczęście chodziłam na świetne kółko teatralne, nazywa się Studio Poetyckie, uczęszczały tam takie sławy jak Małgorzata Kożuchowska czy Magdalena Czerwińska. Do tej pory kieruje nim niezwykła Lucyna Sowińska
Mieliśmy zajęcia ze śpiewu, dykcji, oddychania przeponowego. Ale najfajniejsze były spektakle, z którymi potem jeździliśmy na różne festiwale i warsztaty, także poza Polskę. To miejsce wzbudziło we mnie wielką miłość do teatru, ale też wskazało kierunek, w jakim dalej poszłam. Bo ja długo nie wiedziałam, co chcę robić w życiu, nic innego mnie tak nie cieszyło, jak aktorstwo. Dlatego w czwartej klasie wymyśliłam, że będę zdawała do szkoły aktorskiej i się dostałam za pierwszym razem… I chyba wyszło mi to na dobre”
To miło, kiedy wychowankowie MDK wracają pamięcią do miejsca, z którego wyrośli
Dziękujemy za udostępniony materiał Pani Ewie Cieplak
——————————
O Studiu P poczytać możemy również w aktualnym wydaniu IKAR – Toruński Informator Kulturalno-Artystyczny. Znajdziecie tam jeszcze więcej znanych nazwisk, które „wyszły” spod skrzydeł pani Lucyny Sowińskiej
Wpis odsyła nas do książki, która ukazała się z okazji 50-lecia działalności grupy teatralnej pn. „Zapis pamięci. Toruńska Scena Młodych Studio P”. Jak sama autorska – Lucyna Sowińska – pisze: „Książka niczego nie podsumowuje. Ukazuje fragmenty ludzkiego i artystycznego doświadczenia, jest wyborem materiałów uznanych przez autorkę jako ożywiające wyobraźnię. Jest także wspomnieniem sensu pracy z młodymi pasjonatami poszukiwań prawdy własnej w teatrze i w życiu”








